15.07.2011 – Hayat Tuhaf Vapurlar Falan 1

Yazan: Ceyda Başak SAYILGAN

Hamburg’da yagmurlu bir gunu arkamizda biraktik mi derken yine yagmurlu ve soguk bir gune „merhaba“ demistik. Topladik cantalarimizi, soguktan korunmak icin ust uste giydik tisortlerimizi ve yine dustuk yollara. Hamburg’dan kalkan Bremen aktarmali treni ile ilk basta hedefimiz Bremenhaven’e gitmekti. Nitekim gittik de. Telefonumuza gelen mailde yazilana gore, Bremenhaven’dan Cuxhaven’a gitmek, Avrupa’nin eski deniz rotasi olan Alte Liebe’de vapur gezisi yapmakti. Bremenhaven’a ulastigimiz gibi hemen turist bilgilendirme yerine gidip, Alte Liebe’ye nasil gidecegimizi sorduk. Hava cok soguktu, yagmur atistiriyordu. Alte liebe’ye gidebilmemiz icin bir tren yolculugu daha bizi bekledigini ogrendik. Tren kalkis saatine kadar soguktan korunmak icin girdigimiz bir turk restorantinda ilk defa denedigimiz „donerli pizza“yi cok sevdik. Hatta, gercekten cok sevdik. Inanilmaz lezzetliydi, yaninda da misler gibi cayimizi yudumladik. Pizzanin fiyati, orta boy (tadimlik icin aldik 3 kisi doyduk) 5,50 avro. Ek malzeme ise 1,20 avroydu. Margaritta söyledigimiz pizzamiza tek ek malzeme olarak hemen doneri soyledik -buradan mantar severlere sesleniyorum, doner-mantar da sahane olabilirmis-.

Yemekten sonra tren vaktinin de gelmesi ile Cuxhaven’a gitmek ve o gun icin verilmis gorevimizi de heyecan icinde yapmak icin Bremenhaven’dan ayrildik. Hava gitgide daha da soguk hale geliyordu, ice giyilen tisort sayilari da dogru oranti ile artiyordu. Cuxhaven’a indigimizde guzel bir sahil kasabasinda oldugumuzu gorduk. Yuruyerek vapur turunu yapacagimiz yere dogru ilerledik. Fiyati 10 avro olan vapura bindik, o kadar para verdik diye icimiz de gitmedi degil. Vapur turundan pek anladigimiz bir sey yok acikcasi ; cunku yapilan aciklamalar sadece Almancaydi. Bu nedenle bir sure etrafa bakip fotograf cekip sonra vapurun asagi katinda uyumayi tercih ettik; iyi yanindan bakarsak dinlenmis olduk=)

Vapurdan indigimizde uzun sure uyumanin verdigi aptallik ile bir sure sokaklarda bos bos dolastik ve sonra tatlimi tatli, sakin bir bara girdik. Hemen adinida verelim; ‘Die kleine Kleipe’. Herkesin kendi halinde biralarini yudumladigi ayni zamanda da tanimasalar bile hepimize gulumseyebilecek kadar samimi olduklari bir ortamdi-ayrica bahsetmesek olmaz- Krombacher adli birayi icerken inanilmaz keyif almamiz nedeniyle ‘Top 10′a bir numaradan giris yapti. Tum bunlari yasarken Ozgur’un dogum gunu serefine jegermaisterlerimizi ictik.(icinde ne oldugunu bilmiyoruz ama bir ‘shot’ta bile dunya pek bir tatli gorunmuyor degil.)

 

 

 

Bu kisa ama tatli molamizdan sonra tekrar yollara dustuk ve kalacagimiz yer konusunda sikintili bir surec basladi. Bu durum sevgili Bremen Universitesi’nde Erasmus yapan arkadasimiz Ersin’in sayesinde cozuldu ve Cuxhaven’den cikip Bremen yollarina dustuk. Yolculugumuz sirasinda nerede inecegimiz konusunda problem yasarken bize yardimci olan Jorg ve Kolombiyali kiz arkadasi ile tanistik.(Ismini tam anlayamamistik ve tekrar sormayada utandik. Suan da yazamiyoruz ve cok cok ozur dileyip dostlugu icin tesekkur ediyoruz.)Onlarda Bremen`e gidiyorlarmis ve birlikte kisa sureli bir yolculuk yasadik. Bu yolculugumuda hepimiz biraz kendi hayatlarimizdan, neler yaptigimizdan bahsettik. Bunlarin yani sira yine kafamizi cok mesgul eden ‘Almanya’da Turk olmak’ konusu uzerine konustuk. Oldukca bilgi akisinin oldugu bir sohbetti ve sonuc olarak tum sinirlardan uzak sadece birbirmizi anlamaya yonelik cabalarimizin ve karsilikli samimiyetimizin sonucunda guzel iki dost kazandik. Bremen’e indigimizde Ersin’i beklerken bize eslik etmek istediler ve hep birlikte gule eglene guzel bir zaman gecirdik.

Veeee Ersin gelir bizi alip evine goturur=) Ev dedigimize bakmayin aslinda 3 katli bir apartman ve icinde birbirinden farkli-bir kismiyla tanisma firsatin buldugumuz- 15 ogrenci yasiyor. Iceri girdigimizde aslinda ev ortamini ne kadar ozledigimizi ve sohbet etmenin, birikte yemek yemenin, birlikte kisacikta olsa zaman gecirmenin ne kadar degerli oldugunu anladik. Keske hep birlikte daha cok zaman gecirebilseydik. Bu noktada ben Basak olarak Ersin’i cok ozlememin ve onu gormemin verdigi heyecan ile biraz daha ozel bir kac cumle yazmak isterim. Ersin ile Almanya’da gorusebilecegim aklima gelmezdi ve ne mutlu ki boyle bir firsatim oldu. Hayatinizda her an gorusmeye gerek duymadan paylastiginiz dostluklar vardir ve bunun bunun azalmasina ne mesafeler ne gunluk paylasimlar engel olabilir. Dostlugunuz sohbet etmeye basladiginiz an da kaldigi yerden devam eder ve belki de benim bu surec icerisinde en cok ozlemini cektigim duyguydu. Benim ile mutluluklarimi ve zor durumlarimi paylastip yanimda oldugu, bizi en mukemmel sekilde misafir ettigi, bize gecenin bir saatinde hicbir seyden usenmeden dunyanin en cok ilgisinin, ozverisinin katildigi yemekleri yaptigi ve tabiki evini bizimle paylastigi icin cok ama cok tesekkur ediyorum. Bunu kendi adima oldugu kadar tum grup arkadaslarim adina da soyluyorum elbet=) Ve Ersin’in tatli civil civil ev arkadaslari size sesleniyoruz; umarim bir gun hep birlikte daha cok zaman gecirme sansimiz olur. Iyi ki yolumuz Bremen’e dusmus ve sizleri tanimisiz.

Simdilik burada bitirmenin zamani geldi sinirli zaman ve yasayacak cok guzel anlar var. Bir sonraki birbirinden heyecanli, guzel anilarimiz ile dolu yazimizda gorusmek dilegiyle…

One comment on “15.07.2011 – Hayat Tuhaf Vapurlar Falan

  1. Pingback: Almanya Güncesi – Derleme | Ozgur Blogcu - Ozgur Uzden

Bir Cevap Yazın

Get Adobe Flash player