Bir Ego Savaşı – En Birinci Ben Oldum
Cumartesi, Nisan 9, 2011 1:50Bu son zamanlarda çok sık rastladığım bir durum var, size de oluyor mu bilmiyorum ama benim arkadaş çevremden kaynaklanıyor olabilir diye düşündüm.
Mesela bir şarkı duyuyorsunuz yeni ya da bir sanatçı, biriyle paylaşıyorsunuz hevesle. Dinlesin, beraber dinleyip keyif almak istiyorsunuz. Eee, insansınız reaksyon bekliyorsunuz, beğendi mi, sevdi mi acaba diye ve alıyorsunuz reaksiyonun babasını: Ohooo, yeni mi duydun, iki üç sene oldu dinliyorum ben bunu. ( Aferin sana, dünyanın en önemli işini yapıyorsun)
Ya da bir film, aynı şekilde, sohbet muhabbet ediliyor. Bir film ismi geçiyor, izlemedim onu ya diyorsun ve hemen tepki geliyor: Aaaa, nası yaaa, çok şey kaçırmışsın gerçekten, büyük eksiklik, o kadar çok oldu ki izleyeli filmi bile unuttum nerdeyse ( Bravo, unuttuğun bir filmi izlemekle övünmen takdire şayan bir hareket )
Ya da daha ekstrem bir örnek vereyim, “oluum, ilk seks yaptığım zaman, sene kaç hatırlamıyorum lise felan heralde”… (Emin olun bu geçen sohbet, geçtiği ortamda daha leş )
Bu akşam yine aynı zihniyeti gördüm 
Kanal D’de yayınlanan Beyaz Show’daki konuklar arasında Bülent Ortaçgil abimiz vardı. Twitter ve Facebook üzerinden takip ettiğim tepkiler çok garipti. Öyle ki, Bülent Ortaçgil seven insanların iletilerine ithafen “ohooo, ortaçgili anca keşfetmiş, ortaçgil çığırtkanlığı yapan ergen tepkilerinizden sıkıldık, biz bu şarkıları öğreneli yıllar oldu” gibi ve benzeri onca ileti gördüm.
Tamam bu ve benzer ukalalıkları zaman zaman ben de yapıyorumdur da, böyle de abartılmaz ki arkadaş.
Gerçekten merak ediyorum, bu nasıl bir ego lan? Neyin ezikliğini yaşıyorsunuz da böyle ufak şeyler sayesinde “En birinci ben oldum” havalarına giriyorsunuz? Az düşünün bunu…
Sanırım hayatta “En birinci” olamayanların, sidik yarıştırabileceği yegane alanlar bu tür eylemler oluyor.
Alkışlarla yaşıyorsunuz, ıslıklarla ölüyorsunuz…
You might also like
|
|
|
|
|
