Az önce dolaşırken, eskiye dair birkaç satır okurken, güzellikleri hatırlarken bir masal alıntısına rastladım. Beraber çalıştığımız bir dostun ( ki şimdi kendisi de bir kırmızı balıktır) çokça kafa patlattığımız bir etkinlikte paylaştığı satırlardı. Sonra, tekrar okudum bu masalı. Bir çoğumuzun bildiği, çocukluğu hatırlatan, cesaretlendiren, güç veren bir masal. Beraber okuyalım; Küçük Kara Balık Denizin derinliklerinde yaşlı balık oniki [...]

yer, yön, yol", s. 69-76 Yol, kendine bir yer bulamamış kişinin özlemidir. Kendi yerini yerleşiklikte bulamayan kişi, onu yolculukta arar. Nasıl, bir yer, bir yolun başı ya da sonu; bir yol da, bir yerden önceki ya da sonraki bir durumsa — kişinin durumu da, hep, öyle, ya da, böyledir… Yerini yitiren kişi, yola çıkmak zorundadır.

Günün birinde küçük Ruh  Tanrıya gider ve ona heyecan içinde “Ben kim olduğumu biliyorum” der. Tanrı; “Peki sen kimsin?” der. Küçük Ruh “Ben Işığım” der ve Tanrı “Doğru sen Işıksın” der. Küçük Ruh bir an düşünür   ve  “ama ben Işık olmak istiyorum” der. “Işık olduğumu biliyorum ama Işık olmayı kendim deneyimlemek istiyorum. Kendi deneyimlerimle bilmek [...]